15مه 2024 - چاقی عامل اصلی بیماری ها و مرگ و میر است که عمدتاً دلیل آن بیماریهای قلبی عروقی (CVD) است که سالانه مسئول حدود 18 میلیون مرگ و میر است. داروهای جدید ضد چاقی(AOMs) ، هم اکنون به صورت تجربی و بالینی برای مدیریت این تهدید رو به رشد برای سلامت عمومی مورد استفاده قرار می گیرند.

مطالعه ی اخیر که در مجله ی Obesity منتشر شده است، تأثیر این داروهای جدید را بر CVD در بین افراد چاق بررسی نمود.

داروهای جدید ضد چاقی

اگرچه داروهای جدید ضد چاقیبرای مدیریت چاقی تایید شده اند، مطالعه حاضر از داده های دنیای واقعی برای ارزیابی اثرات آن ها بر بیماری های مختلف قلبی عروقی استفاده کرده است.

کارآزمایی‌های بالینی نشان می‌دهند که داروهای جدید ضد چاقی از جمله سماگلوتید و تیرزپاتید، می‌توانند بروز CVD را در افراد دارای وزن بیش از حد کاهش دهند. سماگلوتید و تیرزپاتید هر دو مهارکننده های پپتید 1 شبه گلوکاگون (GLP-1) هستند که در اصل برای کنترل سطح قند خون در دیابت نوع 2 تایید شده اند و از آن زمان نشان داده شده است که به طور موثری باعث کاهش وزن می شوند.

در حالی که سماگلوتاید در سال 2017 تأیید شد، توانایی آن در کاهش وزن تا 15 درصد وزن بدن منجر به توسعه و تأیید Wegovy، یک داروی ضد چاقی در سال 2021 برای مدیریت طولانی مدت وزن بدن شد.

تیرزپاتید در سال 2022 تأیید شد و متعاقباً برای تأثیر آن بر کاهش وزن مورد بررسی قرار گرفت و مشخص گردید که تیرزپاتید تا 20 درصد کاهش وزن را القا می کند که منجر به تایید آن در سال 2023 برای این منظور شد.

مطالعه ی حاضر شامل بیماران چاق تحت بیمه ی Medicare بود که 65 سال یا بیشتر سن داشتند. در این جمعیت از بیماران، حداقل از هر دو نفر، یک نفر یک یا چند بیماری قلبی داشت که در نتیجه، هزینه‌های بهداشتی آنها نسبت به افراد بدون بیماری قلبی دو برابر بیشتر بود. این امر منجر به بازنگری در امکان سنجی و اثربخشی گنجاندن داروهای ضد چاقی جدید برای افراد تحت پوشش Medicare گردید.

در مورد این مطالعه

مطالعه گذشته نگر کنونی، نتایج قلبی عروقی را در بین بیماران مبتلا به چاقی تحت پوشش مدیکر که باداروهای ضد چاقی جدید تایید شده از سال 2020 تا 2022 تحت درمان قرار گرفتند، مقایسه نمود. این مطالعه شامل نزدیک به 6000 بیمار دریافت کننده ی semaglutide یا tirzepatide و 79000 نفر در گروه کنترل بود.

در حالی که میانگین سنی در گروهتحت درمان با داروهای ضد چاقی کمی پایین‌تر بود، اما این گروه دارای نمره ی کوموربیدیتی(ابتلای همزمان به دو یا چند بیماری) 2 یا بیشتر بود و احتمال بیشتری داشت که وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایینی داشته باشند (SES).گروهتحت درمان با داروهای ضد چاقیهمچنین شیوع بالاتری از فشار خون بالا( 72 درصد در مقایسه با 61 درصد در میان گروه کنترل) و همچنین دیابت نوع 2 و هایپرلیپیدمی( به ترتیب در حدود 65 درصد و 40 درصد، در مقایسه با 25 درصد و 30 درصد) داشتند.

اکثر بیمارانOzempic (سماگلوتاید) دریافت کردند، در حالی که برای 375 و 147 بیمار به ترتیبWegovy  وMounjaro (تیرزپاتید) تجویز شد. شایع ترین بیماری در این افراد فشار خون بالا، دیابت نوع 2 و سطح بالای چربی خون بود.

نتایج این مطالعه

خطر نارسایی قلبی و سایر عوارض قلبی عروقی در بیماران تحت درمان با داروهای ضد چاقی8 درصد کاهش یافت. این اثر در میان بیماران 71 تا 80 ساله قوی‌ترین میزان بود، با کاهش 33 درصدی خطر در مقایسه با افراد بین 65 تا 70 سال. باید خاطر نشان کرد که بیماران حداقل 80 ساله دو برابر در معرض خطر بیشتری برای بیماری های قلبی عروقی نسبت به افراد 65 تا 70 ساله قرار دارد.

خطر ابتلا به CVD در زنان در مقایسه با مردان 26% کمتر بود، در حالی که ساکنان مناطقی با وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین و متوسط در معرض خطر بیشتری نسبت به ساکنان مناطقیبا وضعیت اجتماعی -اقتصادیبالا بودند.

تاثیرداروهای ضد چاقی بر بیماری های قلبی عروقیدر طول سال اول استفاده اما نه بیشتر، ادامه داشت. زنان جوانتر در طول این دوره ی 1000 روزه خطر کمتری داشتند. با این حال، برای کسانی که نمرات همبودی بالاتری داشتند، خطرCVD بیشتر بود.

هایپرلیپیدمی با کاهش خطر CVD در طول سه ماه اول و از 720 تا 960 روز همراه بود اما پس از آن این خطر افزایش یافت. این ممکن است یک خطا در تحقیق باشد، زیرا هایپرلیپیدمی ممکن است تحت درمان قرار گرفته باشد و متعاقباً پیش آگهی بیماران را بهبود بخشد. سیگار کشیدن با افزایش خطرCVD و بیماری مزمن کلیه در 660 روز اول مرتبط بود.

بروز نارسایی قلبی در بیماران تحت درمان با داروهای ضد چاقی 4.9% و در بیماران درمان نشده 6.1% بود. به طور مشابه، فیبریلاسیون دهلیزی در 3.8٪ از دریافت کنندگان داروهای ضد چاقیدر مقایسه با 5.1٪ از بیماران درمان نشده رخ داد.

بروز بیماری عروق محیطی از 3.44 درصد به 2.9 درصد در دو گروه کاهش یافت، در حالی که آریتمی به ترتیب در 3.6 و 4.1 درصد از بیماران درمان شده و درمان نشده رخ داد. به طور کلی، خطر هر گونه رویدادقلبی عروقیتا 8٪ کاهش یافت.

نتیجه گیری

استفاده ازداروهای ضد چاقی جدید در بیماران چاق با کاهش شیوع این عامل خطر قابل تعدیل(چاقی)، خطر بیماری های قلبی عروقی را کاهش می دهد. مطالعات قبلی نشان داده اند که کاهش 5 تا 10 درصد از وزن بدن راهی موثر برای بهبود کنترل قند خون، فشار خون و سطوح چربی خون به روشی وابسته به دوز است.

مطالعات آینده برای روشن کردن مکانیسم کاهش وزن مرتبط با داروهای ضد چاقی جدید، اثر کاهش هزینه دسترسی بهاین داروهادر میان این جمعیت، و تاثیر بربیماری های قلبی عروقی،مورد نیاز است.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20240515/Anti-obesity-medications-slash-heart-disease-risk-in-obese-patients-study-finds.aspx